VIBA Café 3 maart 2011 :: Recyclicity
Hoe transformeren we steden tot ecocystemen - door 2012Architecten, Jos de Krieger
De stad als ecosysteem
Duurzaamheid in het stadsontwerp dient te streven naar inperking van goederen en energiestromen, vooral in een locale context.
De combinatie van herwaardering van oude technieken, en het vergroenen en de miniaturisering van technologie, alsook de ongelimiteerde data-uitwissling ,maakt het mogelijk om functie-combinaties te maken, die de aanjager zijn voor regionale ontwikkeling.
Recyclicity
Geen knellende spelregels, maar nieuwe condities om het verduurzaamheidsproces in de stad te bevorderen.
We introduceren gerichte cyclifiers. Dat zijn elementen die een kringloopstad stimuleren en die anticiperen op trends en waarschijnlijkheden.
Recyclicity verbreedt een duurzame stedelijke samenleving, met korte en slimme kringlopen van fysieke en energetische stromen.
2012Architecten ziet hergebruik als een integrale ontwerpstrategie. Behalve ecologisch gemotiveerd, wordt het bureau creatief aangewakkerd en geïnspireerd door de potenties van gevonden elementen.
De ‘geschiedenis’ die inherent is aan gebruikte producten en materialen, biedt een meerwaarde als deze meegenomen wordt in nieuwe producten en combinaties.
De inzet van slim ontwerpwerk, waarbij de bestaande karakteristieken van het afval in een vroeg stadium worden meegenomen, leidt tot innovatieve toepassingen en onverwachte vormgeving.
Het bureau onderzoekt en experimenteert met materialen komstig uit permanente afvalstromen: witgoed, restmaterialen uit de automobielindustrie, materialen afkomstig uit te slopen gebouwen.
De interesse in hergebruik heeft geleid tot de publicatie Superuse en de oprichting van de online community superuse.org.
AANMELDEN:
Niet-leden: klik hier
LEDEN: aub eerst inloggen dan: klik hier
PLAATS: Peter Schmid Auditorium, SVE (vh Stichting VIBA-Expo), De Gruyter Fabriek (vh. Bedrijvencentrum Brabant), Veemarktkade 8 gebouw B 's-Hertogenbosch
AANVANG: 20.00 uur
Verslag
VIBA Café, 3 maart 2011, Recyclicity
Spreker: Jos de Krieger, architect en werkzaam bij 2012 Architecten in Rotterdam.
Leiding: Clairette Gitz,
Aanwezig: ca 25 personen.
Verslag: Jan Verkuylen.
In de aankondiging van het VIBA Café stond al een mooie beknopte toelichting waarover de jonge Delftse ingenieur ons zou onderhouden: nl. het gebruik van bestaande gebouwen, bestaand afbraakmateriaal, recycling, en dit alles om moederaarde zo weinig mogelijk uit te putten en milieutechnisch te belasten, met CO2 en ander schadelijk spul.
In 2010 is terzake de publicatie Superuse verschenen en tegelijk een on line community Superuse opgericht.
Benadrukt werd dat superuse een stap verder gaat dan cradle to cradle omdat bestaand afbraak materiaal zoveel mogelijk in tact blijft, waardoor minder energie is vereist. Uitgangspunt van C2C is, dat materiaal natuurlijk afbreekbaar moet zijn tot de elementaire deeltjes.
Binnen het uitgangspunt van het superhergebruik was er een stroom van grotere en kleinere, slimme en creatieve oplossingen die – misschien wel tot verbazing- werkelijk gerealiseerd zijn. Mooi dat er opdrachtgevers zijn die de nieuwe verkenningen werkelijk willen uitproberen.
Het meest sprekend was een nieuwe dure villa in Roombeek helemaal opgetrokken uit afval materialen. En vernieuwing van het gebouw Worm in Rotterdam op basis van de actuele duurzame en ecologische principes.
Eenvoudigere voorbeelden waren het spelen met de haspels van kabels; een pontje dat later op straat als bank fungeert. Verrassend was zeker het hergebruik van versleten wieken van de moderne windmolens. Deze grote elegante vormen werden verzaagd tot een plastisch samenstel op een kinderspeelplaats. Je moet maar op het idee komen en de buurt weten te overtuigen.
Ook passeerden mogelijkheden van superuse in bestaande woongebieden. Een slimmer patroon van de openbare ruimte creëert bijvoorbeeld mogelijkheden voor kassen tussen de huizen voor eigen groenteteelt. In woonkrimp-gebieden wordt ook opengrondstuinbouw mogelijk. 2012 Architecten werkt aan zo’n plan in Heerlen. Naast de eigen voedselvoorziening kan het gezamenlijk werken ook een positieve uitwerking hebben op de saamhorigheid in de buurt.
Een en ander is niet echt nieuws onder de zon. In tijden van schaarste is steeds teruggegrepen op het hergebruik van materialen. Zowel in het formele bouwen van tempels, kerken, overheidsgebouwen, als het informele bouwen van boerderijen bedrijven en woningen. Ook het zoeken naar het wonen en leven in direct dagelijks contact is niet nieuw. 100 jaar geleden was er de droom van de Garden Cities of Tomorrow.
Maar de algemene moraal van het verhaal betreft de zorgzame houding van de mens tegenover de materie en de natuur. En dat zal iedere generatie steeds weer moeten leren.
Geen eenvoudige opgave in onze tijd van superbonussen.
Met dank aan Jos de Krieger.
