Geschiedenis
Mijn vader wandelde graag langs de Oosterschelde en ontmoette zo iemand met wie hij in gesprek raakte. Zij vertelde hem dat zij wilde gaan deelnemen aan een workshop in Limburg. Het betrof een workshop waarin een strobalenschuur gebouwd zou gaan worden. Hij vond dit direct prachtig en is mee gegaan, met in zijn achterhoofd het nog steeds in de planning hebben van het bouwen van een huis. Hij had hiervoor al veel informatie ingewonnen maar was nooit een huis tegengekomen waartoe hij zich echt aangetrokken voelde.
Bouw
Na de workshop was hij laaiend enthousiast en is met dit idee aan de slag gegaan en heeft een groep mensen om zich heen verzameld die hem steunde bij zijn idee en hem konden helpen bij de realisatie van zijn droomhuis. In mei 1998 is er gestart met de bouw en eind oktober van hetzelfde jaar heeft mijn vader intrek genomen zijn droomhuis. Het huis was op dat moment wind en water dicht. Binnen in het huis was toen de haard al gebouwd en een start gemaakt het optrekken van de muren.
Ontwerp
Hij heeft het huis, met ondersteuning van vrienden, zelf ontworpen. Martin Oehlmann en Jan Steens hebben gedurende de bouw opgetreden als inhoudelijk deskundige. Michael Ambrossini heeft de belangrijkste hand gehad in de uitvoering van het project. Het meest kenmerkende van de bouwperiode was, dat pas tijdens de bouw bleek of iets haalbaar was of niet. Het bouwplan is om die reden regelmatig aangepast aan de praktijk. Met zijn ronde vormen neigt het huis naar organische architectuur. Tot aan het dak van het huis worden de muren opgevuld met zo'n zestig centimeter brede balen van graanhalmen. De binnen- en buitenmuren zijn afgewerkt met een leemlaag; daarnaast worden de buitenmuren met een mortel van schelpenkalk en tras-cement waterdicht gemaakt. De hoeveelheid cement in de buitenmuur is minimaal, want cement vermindert het ademend vermogen van muren.
Keuze
De belangrijkste reden om uiteindelijk voor strobouw te kiezen, was dat het een milieuvriendelijke en duurzame manier van bouwen is, en een leuk alternatief voor de ‘gebaande wegen’. Omdat dit het eerste strobalen woonhuis was in Nederland, is er in die periode, maar ook in de jaren daarna, erg veel publiciteit aan het huis en de manier van bouwen gegeven. In landelijke en regionale kranten, op radio en televisie, in bedrijfsbladen en vakbladen is er over het huis geschreven. Ook zijn er meerdere wetenschappelijke artikelen en boeken verschenen, waarin de bouw van het huis als casus wordt behandeld.
Toen eind 2000 mijn vader ziek werd, ben ik met mijn gezin bij hem in gaan wonen, om hem te verzorgen. Na zijn overlijden zijn wij er blijven wonen, en het huis bevalt ons nog net zo als toen mijn vader er zelf nog woonde. Wij willen er dan ook voor geen geld weg. Wij vinden de akoestiek in het huis meer dan aangenaam. Daarnaast spreekt het wonen in een milieuvriendelijk huis ons erg aan. Vooral de ruimtes waar gekozen is voor kleine ramen blijven in de winter lang warm en in zomer relatief koel. Wij maken gebruik van een leemstenen kachel om de woonkamer en achterliggende slaapkamer te verwarmen. De warmte/klimaat die deze kachel geeft is erg aangenaam en niet te vergelijken met de warmte die een convector geeft.
Verbouwingen
Nadat wij het huis hebben betrokken hebben een aantal verbouwingen plaats gevonden. De verbouwingen zijn gedaan met in gedachte het milieuvriendelijke karakter dat Jan voor ogen had. Zo is er ook een waterput aangelegd waar het regenwater in wordt verzameld. Vanuit deze waterput wordt de wc doorgespoeld en onze ecologische tuin ’s zomers besproeid. Het dak van het huis is deels begroeid met sedem als extra isolatiemateriaal. De totale woonoppervlakte is nu 144 m2. De garage heeft een oppervlakte van 12 m2. De hoogte van het huis varieert tussen de 5,4 en de 2,2 meter. Het huis is gelijkvloers. Omdat een buitenmuur door zijn hoogte neigde te gaan wankelen is gekozen deze muur te verstevigen. Dit heeft geleid tot een zoldertje.
Anders doen
Als het er toch ooit van zou moeten komen, dan overwegen wij zeker weer de bouw van een strobalen huis. Het belangrijkste element dat wij anders zouden doen, is het geraamte van het huis. Een bevriende maar onervaren architect heeft ooit geadviseerd om voor een staalconstructie te kiezen, in plaats van de grote wens van mijn vader voor een houten geraamte. Op aandringen van deze architect is toch voor staal gekozen, wat voor veel problemen met koude-bruggen heeft gezorgd, en een pijnlijke concessie is geweest aan de milieuvriendelijkheid en de uitstraling van het huis.
Nadelen van strobouw (in combinatie met leem) zijn dat droge leem veel stof veroorzaakt en snel beschadigt. Ook is het soms moeilijk om in de muren zwaardere voorwerpen te bevestigen. Je zal bij de bouw moeten zorgen voor voldoende dakoverstek als extra bescherming tegen de regen; als het stro nat wordt, gaat het rotten en zal je een muur moeten vervangen.
Tot slot heb je katten nodig om ongedierte zoals ratten en muizen buiten de deur te houden; deze beestjes zijn namelijk gek op stro omdat het lekker warm is.
Fantastisch huis
Alles bij elkaar is het een fantastisch huis wat door pure creativiteit, durf en overtuiging van mijn vader tot stand is gekomen, en op een positieve manier heeft bijgedragen aan milieuvriendelijke woningbouw. Wij zijn heel blij en trots hier te mogen wonen.
Met dank aan de voormalige VIBA-werkgroep Strobouw en de huidige bewoners.
